Cudowne cząsteczki

   Każdy, zwłaszcza osoby aktywne fizycznie, kojarzą zakwaszenie z potreningowymi „zakwasami". Problem ten przybiera jednak o wiele większą skalę. Po pierwsze, „zakwasy" błędnie są kojarzone z gromadzeniem kwasu mlekowego jako efektu beztlenowych przemian energetycznych (do jakich dochodzi w trakcie intensywnego wysiłku). Owszem, w czasie intensywnego wysiłku dochodzi do nasilonej syntezy kwasu mlekowego, jednak pieczenie czy obolałość mięśni na drugi czy trzeci dzień po treningu to wynik mikrourazów w mięśniach, do których doprowadziła wysoka intensywność treningu. Kwas mlekowy jest rozprowadzany w ciągu kilku minut po zakończeniu treningu. Efektywność tego procesu zależy oczywiście od jakości regeneracji potreningowej, której obowiązkowym elementem powinno być doprowadzenie do równowagi kwasowo-zasadowej. Po drugie, zakwaszenie ustroju nie ogranicza się tylko do wysiłkowych przesunięć równowagi kwasowo-zasadowej, ale jest związane z powstawaniem kwaśnych produktów metabolizmu poszczególnych składników pokarmowych. Jak się okazuje, większość obecnych w naszej diecie składników, w szczególności białko, działa kwasotwórczo (w wyniku ich trawienia powstaje wiele kwaśnych produktów). Równowaga kwasowo-zasadowa to stan, w którym jest zachowany określony stosunek zasad i kwasów w organizmie, umożliwiający zachodzenie wszystkich procesów życiowych. Zakwaszenie organizmu świadczy o dużym stężeniu jonów wodorowych (H), które są uwalniane w środowisku wodnym przez kwasy. Jony te są zobojętniane przez jony wodorotlenkowe (OH), powstające również w środowisku wodnym, ale z zasad. Gdy uwalnianych jest zbyt dużo jonów H lub gdy brak które będą w stanie je zobojętnić, mamy do czynienia z zakwaszeniem. Wszelkie odchylenia od prawidłowego pH (skala od 1 do 14, gdzie 1 to roztwór zawierający dużo jonów H, będący mocnym kwasem, 7 – roztwór obojętny, zaś 14 – roztwór o małej zawartości H, stanowiący silną zasadę) powodują zaburzenia przemiany materii, wywołujące wiele innych konsekwencji zdrowotnych. Głównym źródłem zakwaszających jonów H w organizmie jest dwutlenek węgla (CO2) wytwarzany w toku niemal wszystkich przemian metabolicznych. Dieta współczesnego człowieka obfituje w składniki kwasotwórcze. Będą to wszystkie produkty zawierające cukier (sacharozę), produkty mięsne (szczególnie te wysoce przetworzone), produkty zbożowe z białej mąki. Produkty zasadotwórcze stanowią zdecydowaną mniejszość – wśród nich znajduje się większość owoców i warzyw. Szczególnie dużą tendencją do zakwaszania ustroju charakteryzuje się białko – w toku jego metabolizmu powstają nielotne (stałe) kwasy – jak np. siarkowy, fosforowy, które nie mogą być wydalone w czasie oddychania przez płuca, ale tylko wyłącznie w moczu przez nerki.

• kwaśne środowisko to najbardziej dogodne środowisko do funkcjonowania enzymów katabolicznych
• długotrwałe zakwaszenie może prowadzić do wytrącania złogów kwasów, które odkładają się w tkankach, m.in. w obrębie stawów (dna mocznowa), co obniża zdolność podejmowania treningu
  
• zakwaszenie prowokuje zatrzymywanie wody w organizmie, powstawanie obrzęków
• zakwaszenie utrudnia walkę ze zbędną tkanką tłuszczową (organizm „oszczędza" wodę, która jest podstawowym emulgatorem tłuszczu, w celu redukcji zakwaszenia; tkanka tłuszczowa staje się bezpiecznym miejscem przechowywania „kwaśnych odpadów")
  
• następuje zwiększone wydalanie minerałów zasadotwórczych: wapnia, magnezu, potasu wraz z moczem – rezerwy tych minerałów są wykorzystywane w celu zwalczania zakwaszenia, co powoduje upośledzenie pełnionych przez nie funkcji. Deficyt magnezu wywołuje rozdrażnienie, obniża przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Zużywanie wapnia powoduje zubożenie aparatu kostnego o ten ważny pierwiastek, co może prowadzić do osteoporozy. W wyniku zakwaszenia organizm traci także dużo potasu (potas przenika ze środowiska komórkowego do pozakomórkowego), odpowiedzialnego za prawidłową pobudliwość tkanki mięśniowej (następuje obniżenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego)
  
• ograniczenie dostawy tlenu do tkanek (krew transportuje mniejsze ilości tlenu, następuje częściowe niedotlenienie komórek) – skutkiem tego będzie m.in. mniejsza produkcja tlenku azotu – NO – znana „pompująca molekuła", która jest wytwarzana z argininy w obecności tlenu
• zakwaszenie dezaktywuje większość suplementów (np. monohydrat kreatyny przekształca się w bezużyteczną kreatyninę) – jeżeli nie zadbasz o właściwe środowisko ustrojowe (charakteryzujące się lekko zasadowym odczynem), to – niestety – kasa, którą wydałeś na suplementy, okaże się wyrzucona w błoto. To tak, jakbyś chciał posiać najwyższej klasy ziarno na pustyni – niestety plonów nie będzie… Podobnie będzie z suplementami. Nie doświadczysz pozytywnych efektów ich działania, gdy będziesz je stosował na mało urodzajnym gruncie – zakwaszonym środowisku ustrojowym. 

• dbać o właściwą równowagę składników zasado i kwasotwórczych – urozmaicać posiłki świeżymi warzywami, owocami, ziołami
  
• pić więcej wody – woda to najbardziej podstawowy „rozpuszczalnik" nagromadzonych kwasów, który odciąża znacznie nasze nerki (nerki kumulują w moczu kwaśne metabolity, im bardziej muszą zagęszczać mocz, tym większą pracę wykonują!)
  
• uzupełniać zasoby minerałów zasadotwórczych – wapń, magnez, potas:
  
• właściwie oddychać – szczególnie w czasie treningu – za pomocą oddychania wydalamy kwasotwórczy dwutlenek węgla, którego duże ilości powstają w czasie wysiłku
  
• przestrzegać zdrowych nawyków żywieniowych – jednym z nich jest spożywanie regularnych, częstych posiłków (5–6 w ciągu dnia). Spożywanie regularnych posiłków chroni przed przejadaniem się, zbyt dużym wydzielaniem soków żołądkowych, które mogą prowadzić do zgagi, wrzodów żołądka – oto kolejny argument uzasadniający logiczność i zdrowotność „diety kulturystycznej".
  

GLUTAMINA odpowiada za zmniejszenie zakwaszenia z kilku powodów. Po pierwsze, jest aminokwasem hydrofilowym, czyli chętnie łączącym się z wodą, zwiększającym nawodnienie komórek. Większe nawodnienie - mniejsze stężenie jonów wodorowych (czyli mniejsze zakwaszenie). Po drugie, glutamina chroni zasoby zasad ustrojowych, będąc źródłem amoniaku w nerkach (przekształca się w odkwaszający jon amonowy NH4) . Potwierdza to, że glutamina jest dosłownie „królową aminokwasów". L–GLUTAMINE T 6, czy estrydnym fikowana postać glutaminy w produkcie (bardziej stabilna w środowisku ustrojowym, a co za tym idzie – w wyższym stopniu przyswajalna) L–GLUTAMINE EXTREME to niezbędne elementy wyposażenia każdego sportowca.

AMINOKWASY Szersze spektrum aminokwasowe – jak się okazuje, suplementy aminokwasowe nie tylko nie będą zakwaszać organizmu, ale staną się elementem systemów buforujących – będą przeciwdziałać zakwaszeniu. Zanim wyjaśnię to zagadnienie, przypomnę, że miarą zakwaszenia jest stężenie jonów wodorowych – im większe, tym kwaśniejszy odczyn pH. Zastanawiasz się, jak to możliwe, że aminokwasy mogą zmniejszać zakwaszenie? Otóż mają one dosyć „dwulicową" naturę – są wyposażone w dwie grupy funkcyjne – grupę aminową (NH2) o właściwościach zasadowych oraz grupę karboksylową (COOH) o właściwościach kwaśnych. Świadczy to o ich zdolnościach amfoterycznych – mogą wchodzić w reakcje zarówno z kwasami, jak i zasadami. Biorąc udział w reakcjach z kwasami, zachowują się jak zasady, gdy przychodzi im zmierzyć się z zasadami, stają się kwasami. Gdy cząsteczka aminokwasu znajduje się w środowisku o odczynie obojętnym (pH 7), wtedy jest jonem obojnaczym – grupa aminowa ma ładunek dodatni(+), zaś karboksylowa – ujemny(–). Ładunki te równoważą się. W zależności od zmiany pH środowiska ustrojowego, cząsteczka aminokwasu przyjmuje odpowiednią jonizację (staje się kwasem lub zasadą). Gdy pH obniża się (staje się bardziej kwaśne – wzrasta liczba jonów wodorowych), wtedy grupa aminowa ulega dysocjacji (dysocjacja – proces rozpadu związków chemicznych na jony), łączy się z jonem wodorowym i powstaje NH3 + NH2 jako kation (czyli atom nieposiadający wszystkich elektronów), który może przyłączyć do siebie dodatkowe jony H – a więc „wiąże" się z jonem wodoru (H), którego duże stężenie występuje w czasie zakwaszenia. Dzięki temu kwasotwórczy atom wodoru zostaje zneutralizowany i zmniejsza się jego stężenie ustrojowe. W tym samym czasie grupa karboksylowa pozostaje niezdysocjowana – jest nieaktywna (nie posiada ładunku). Upraszczając, w warunkach zakwaszenia aktywna staje się grupa aminowa (następuje jonizacja tej grupy – przez dodanie atomu H staje się jonem dodatnim), która posiadając właściwości zasadowe, obniża zaistniałe zakwaszenie (zasady neutralizują kwasy).